Teksty » Przekład toruński » Księga Lamentacji » Rozdział 1
«  Księga Pieśń nad Pieśniami 8 Księga Lamentacji 1 Księga Lamentacji 2  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »Ach, jakże samotnie siedzi miasto, niegdyś pełne ludzi! Stało się jak wdowa, niegdyś wielkie wśród narodów. Księżniczka wśród prowincji stała się przymusową robotnicą. [2] »Gorzko płacze w nocy, a na jej policzkach łzy. Nie ma dla niej pocieszenia od żadnego z jej kochanków. Wszyscy jej przyjaciele zdradzili ją i stali się jej wrogami. [3] »Juda poszedł na wygnanie, na cierpienie i w wielką niewolę. Osiadła ona między narodami i nie znajduje odpoczynku. Wszyscy jej prześladowcy dopadli ją pośród udręki. [4] »Drogi Syjonu w żałobie, bo brak przychodzących na święto. Wszystkie jego bramy opustoszałe, jego kapłani wzdychają, jego dziewice zgnębione, a ona jest w rozgoryczeniu. [5] »Jego przeciwnicy stali się górą jego wrogom się powodzi. Bo Jhwh utrapił go z powodu mnóstwa jego nieustannego buntu. Jego dzieci poszły do niewoli przed ciemięzcą. [6] »I odeszło od córki Syjonu całe jej dostojeństwo. Jej książęta stali się jak jelenie, które nie znalazły pastwiska i uchodzą bez siły przed tym, który je ściga. [7] »W dniach swojego utrapienia i swojej tułaczki Jerozolima wspomniała wszystkie swoje kosztowności, które miała za dawnych dni. Gdy jej lud wpadł w rękę nieprzyjaciela i nikt nie przyszedł jej z pomocą, widzieli ją jej nieprzyjaciele – naśmiewali się z jej zagłady. [8] »Ciężko zgrzeszyła Jerozolima, dlatego stała się nieczysta. Wszyscy, którzy ją szanowali, gardzą nią, gdyż widzą jej nagość, a ona wzdycha i odwraca się tyłem. [9] »Jej nieczystość – na jej skraju spódnicy, nie pamięta już swojego końca, to zdumiewające jak jest poniżona, nie ma dla niej pocieszyciela. Spójrz, Jhwh, na moje utrapienie, bo wróg się wywyższył. [10] »Nieprzyjaciel wyciągnął swoją rękę po wszystkie jej kosztowności. Tak! Widziała, jak poganie weszli do Twojej świątyni, którym nakazałeś nie wchodzić do Twojego zgromadzenia. [11] »Cały jej lud jęczy poszukując chleba, daje swoje kosztowności za pokarm, by zachować duszę. Spójrz, Jhwh, i zobacz, jak jestem wzgardzona. [12] »Nic to dla was nie znaczy! Wszyscy przechodzący drogą? Zobaczcie i spójrzcie: Czy jest ból taki jak mój ból, którym zostałam surowo potraktowana, smutek, który sprowadził na mnie Jhwh w dniu swojego zapalczywego gniewu? [13] »Z wysoka zesłał ogień na moje kości i ten je opanował. Rozciągnął sieć na moje nogi i obrócił mnie na plecy, wydał mnie na spustoszenie i przez cały dzień omdlewam. [14] »Jarzmo moich nieprawości zostało związane Jego ręką, splotły się i wspięły się na moją szyję – sprawił, że załamała się moja siła. Pan wydał mnie w ręce wrogów i nie jestem w stanie powstać. [15] »Pan odrzucił wszystkich mocarzy, którzy są pośród mnie, zwołał przeciwko mnie zgromadzenie, aby zmiażdżyć mojego młodzieńca. Pan podeptał w tłoczni dziewicę, córkę Judy. [16] »Z tego powodu ja płaczę; z moich oczu, z moich oczu spływa woda, gdyż daleko jest ode mnie pocieszyciel, który by  odnowił moją duszę; moi synowie zostali wytraceni, bo wróg zwyciężył. [17] »Syjon wyciąga swoje ręce – nie ma dla niego pocieszyciela. Jhwh rozkazał, by jego nieprzyjaciele otoczyli Jakuba. Jerozolima stała się pośród nich jak nieczysta. [18] »Jhwh – On jest sprawiedliwy, bo zbuntowałam się przeciwko Jego ustom. Słuchajcie, proszę, wszystkie ludy, i zobaczcie mój ból. Moje dziewice i moi młodzieńcy poszli do niewoli. [19] »Wołałam do moich kochanków – oni mnie zdradzili! Moi kapłani i starsi zginęli w mieście, gdy szukali jedzenia dla siebie, aby posilić swoją duszę. [20] »Spójrz, Jhwh, bo jestem utrapiona, moje wnętrze ogarnia wrzenie, moje serce przewraca się we mnie, bo uparcie się buntowałam. Na zewnątrz osieroca miecz – w domu jest jak śmierć. [21] »Słyszeli, że ja jęczę – nie ma dla mnie pocieszyciela; wszyscy moi wrogowie słyszeli o moim nieszczęściu, cieszyli się, że Ty to uczyniłeś. Sprowadziłeś dzień, który ogłosiłeś, więc niech im się stanie jak mnie! [22] »Niech cała ich niegodziwość przyjdzie przed Ciebie; i uczyń z nimi tak, jak ze mną uczyniłeś za wszystkie moje przestępstwa. Tak! Liczne moje westchnienia, a moje serce jest słabe. 
«  Księga Pieśń nad Pieśniami 8 Księga Lamentacji 1 Księga Lamentacji 2  »


 Źródło tekstu: Fundacja Świadome Chrześcijaństwo - Przekład toruńskiOpis prezentowanego tekstu: Przekład toruński Nowego Przymierza oraz Księgi Mądrościowe (Hi, Ps, Prz), Księgi Pięciu Megilot(Rut, Est, Koh, Pnp i Lam) i Proroków Mniejszych. Tekst wydania siódmego poprawionego [17.04.2023]. Moduł opracowany przez BibliePolskie.pl na podstawie oficjalnego modułu dla Sword. Zachowano: (1) Pisownię tekstem pochylonym  niektórych słów; (2) Pisownię small-caps słów: Jahwe, Jh[wh] i Pan wraz z odmianami; (3) Kolorowanie na czerwono słów Jezusa. Tekst zamieszczony za zgodą Wydawcy.