BibliePolskie.pl

Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń

Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii

[1] »Wtedy odpowiedział Hiob i rzekł: [2] »O, gdyby tylko dokładnie zważono moją udrękę i razem położono na szali moje nieszczęście! [3] »Bo teraz jest to cięższe niż piasek mórz. Dlatego też moje słowa plączą się. [4] »Tak, strzały Wszechmogącego tkwią we mnie, mój duch pije ich jad, a przerażające rzeczy Boże szykiem nacierają na mnie. [5] »Czy dziki osioł rży, gdy ma trawę? Czy wół ryczy nad swoją paszą? [6] »Czy można jeść niesmaczną potrawę bez soli? Czy jest jakiś smak w zawiesinie portulaki? [7] »Czego moja dusza odmawiała dotknąć, to teraz jest jak ohydny pokarm dla mnie. [8] »Kto sprawi, że  spełni się moja prośba? I oby Bóg dał mi nadzieję! [9] »Oby Bóg zdecydował i zmiażdżył mnie, oby uwolnił swoją rękę i odciął mnie! [10] »I to wciąż byłoby moją pociechą i cieszyłbym się w nieustającym bólu, bo nie ukryłem słów Świętego. [11] »Skąd wezmę moją siłę, by jeszcze mieć nadzieję? I jaki jest mój kres, bym przedłużał moje życie? [12] »Czy moja siła jest siłą kamieni? Czy moje ciało jest ze spiżu? [13] »Czy nie ma pomocy dla mnie? Czy moje powodzenie zostało odepchnięte ode mnie? [14] »Zrozpaczonemu należy się życzliwość od przyjaciela, choćby porzucił on bojaźń Wszechmogącego. [15] »Moi bracia zawodzą jak tymczasowy potok, jak koryto potoków , które przepływają; [16] »Ciemnieją od lodu, w których ukrywa się śnieg; [17] »W czasie gorączki niszczeją; nikną w upale ze swych miejsc. [18] »Wiją się ścieżki ich dróg; wstępują w nicość i giną. [19] »Karawany z Tema wypatrują ich; kolumny kupców z Szeby ich oczekują. [20] »I są zawstydzeni, że im zaufali, przybyli do niej i są zmieszani. [21] »Także teraz i wy staliście się nikim; widzicie grozę i lękacie się. [22] »Czy także powiedziałem: Dajcie mi coś? Lub: Złóżcie mi dar z waszego mienia? [23] »Wybawcie mnie z ręki wroga? Lub: Wykupcie mnie z ręki okrutników? [24] »Pouczcie mnie, a ja zamilknę; w czym zbłądziłem – dajcie mi to zrozumieć. [25] »O, jak bolesne są szczere słowa! Lecz czego dowiedzie wasze strofowanie? [26] »Czy zamierzacie ganić moje wypowiedzi i jak wiatr traktować słowa zrozpaczonego? [27] »Nawet o sierotę rzucilibyście los i wykopiecie dół pod swoim przyjacielem! [28] »A teraz zechciejcie zwrócić się do mnie, czy będę więc przed waszym obliczem kłamał? [29] »Zawróćcie, proszę i niech nie będzie nieprawości; tak, zawróćcie, bo nadal jest w tym moja sprawiedliwość. [30] »Czy jest na moim języku jakaś nieprawość? Czy moje podniebienie nie rozeznaje złych pragnień?