BibliePolskie.pl

Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń

Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii

[1] »Po tym Hiob otworzył swoje usta i przeklął swój dzień. [2] »I odpowiedział Hiob, i tak mówił: [3] »Oby zginął dzień, w którym zostałem zrodzony, i noc, w którą powiedziano: Został poczęty mężczyzna! [4] »Oby ten dzień stał się ciemnością, oby o niego nie troszczył się Bóg z wysokości i oby nie promieniała nad nim jutrzenka! [5] »Oby go pomściły ciemność i cień śmierci. Oby rozsiadł się na nim obłok i przeraziły mroki dnia! [6] »Oby tą nocą zawładnęła ciemność, oby nie była radosna wśród dni roku i nie weszła w poczet miesięcy! [7] »O, gdybyż ta noc była niepłodna, oby nie wkroczył w nią radosny śpiew! [8] »Oby ją oznaczyli ci, którzy przeklinają dzień, ci, którzy są gotowi pobudzić Lewiatana. [9] »Oby stały się ciemne gwiazdy świtania! Oby wypatrywała światła i nie było go; i nie zobaczyła promieni świtu; [10] »Bo nie zamknęła przede mną drzwi łona i nie ukryła cierpienia przed moimi oczami. [11] »Dlaczego nie umarłem już w łonie, nie wyszedłem z łona – i nie zginąłem? [12] »Czemu przyjęły mnie kolana? I dlaczego przyjęły mnie piersi – abym ssał? [13] »Tak, teraz leżałbym i był cicho, wtedy spałbym i odpoczywał; [14] »Z królami i radcami ziemi, którzy budowali dla siebie dzisiejsze ruiny; [15] »Lub z władcami, którzy mieli złoto, napełniający niegdyś swoje domy srebrem; [16] »Lub czemu nie stałem się jak pogrzebany, martwy płód, jak niemowlęta, które nie widziały światła? [17] »Tam bezbożni przestają szaleć, i tam odpoczywają zmęczeni bez siły. [18] »Razem spoczywają tam więźniowie i nie słyszą głosu ciemiężcy. [19] »Mały i wielki – tam on jest. Także niewolnik uwolniony od swojego pana. [20] »Dlaczego nieszczęśnikowi dane jest światło, a życie rozgoryczonym na duszy; [21] »Tym, którzy wyczekują śmierci, a jej nie ma, choć szukają jej bardziej niż ukrytych skarbów; [22] »Którzy bardzo się radują i cieszą, kiedy znajdują grób? [23] »Człowiekowi, przed którym droga została zakryta i którego Bóg zewsząd osaczył? [24] »Bo przed jedzeniem nachodzi mnie wzdychanie, a moje jęki wylewają się jak woda; [25] »Bo strach, którego się obawiałem, spadł na mnie, a to, czego się lękałem, przyszło do mnie. [26] »Nie wytchnąłem, ani nie miałem spokoju, ani nie miałem odpoczynku – a nagle nadeszła trwoga.