BibliePolskie.pl

Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń

Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii

[1] »I Hiob ciągnął dalej swoją przypowieść, i rzekł: [2] »Kto da mi, abym był taki jak za wcześniejszych miesięcy, jak za dni, w których Bóg mnie strzegł; [3] »Gdy Jego pochodnia świeciła mi nad moją głową, w Jego świetle chodziłem w ciemności; [4] »Taki, jaki byłem w dniach mojej dojrzałości, gdy Bóg w przyjaźni pozostawał nad moim namiotem; [5] »Gdy Wszechmogący był jeszcze ze mną i otoczeniem moim były moje dzieci; [6] »Gdy moje ścieżki opływały w masło, a opoka wylewała dla mnie strumienie oliwy; [7] »Gdy wychodziłem do bramy nad miastem i na rynku przygotowałem sobie miejsce. [8] »Widzieli mnie młodzieńcy i milkli, a starcy podnosili się i stali. [9] »Książęta powstrzymywali się w swoich mowach i kładli dłoń na swoich ustach. [10] »Głos dostojników milknął, a ich język przylegał im do podniebienia. [11] »Tak! Ucho, które mnie słyszało, nazywało mnie szczęśliwym, także oko widziało i świadczyło o mnie dobrze ; [12] »Bo wybawiałem ubogiego, gdy wołał o pomoc i sierotę, i tego, kto nie miał pomocnika. [13] »Błogosławieństwo ginącego przychodziło do mnie, a serce wdowy rozweselałem. [14] »Przyoblekłem się w sprawiedliwość i okrywała mnie, moja prawość była niczym płaszcz i zawój na głowie . [15] »Byłem oczami dla ślepego i nogami dla chromego. [16] »To ja byłem ojcem dla potrzebujących, a sporną sprawę tego, którego nie znałem – badałem. [17] »I roztrzaskałem kły niegodziwego, a z jego zębów wydzierałem łup. [18] »I mówiłem: Odejdę z moim gniazdem i jak piasku namnożę moje dni. [19] »Mój korzeń otwiera się ku wodzie, a rosa nocuje na moich gałązkach. [20] »Moja godność pozostanie świeża ze mną, a mój łuk odnowi się w mojej ręce. [21] »Słuchano mnie i czekano na mnie, i milczeli w oczekiwaniu na moją radę. [22] »Po moim słowie już nic nie zmieniano, moja mowa skapywała na nich. [23] »Oczekiwali na mnie jak na deszcz, otwierali swe usta jak na późny deszcz. [24] »Uśmiechałem się do nich, jednak nie wierzyli, lecz światła mojego oblicza nie odrzucali. [25] »Wybierałem im drogę i siadałem na czele, a także przybywałem jak król pośród zastępu, jak ten, który pociesza żałobników.