BibliePolskie.pl

Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń

Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii

[1] »A Sofar Naamita odpowiedział i rzekł: [2] »Dlatego też moje rozterki sprawiają, że odpowiadam i czynię to z  powodu mojego pobudzenia we mnie. [3] »Słyszę zniewagę, która mnie napomina, lecz duch mój według mojego zrozumienia sprawia, że  odpowiadam: [4] »Czy wiesz o tym, co od wieków, od umieszczenia człowieka na ziemi jest znane , [5] »Że krótkie jest wiwatowanie niegodziwych, a radość obłudnika trwa tylko chwilę? [6] »Choćby jego wyniosłość dosięgała niebios, a jego głowa – dotykała chmury, [7] »Ginął na zawsze jak jego odchody, a widzący go mówili: Gdzie on jest ? [8] »Taki ulatuje jak sen i już go nie znajdą; zostanie odpędzony jak nocne widzenie. [9] »Ogląda go oko i ponownie tego nie uczyni; i nie ujrzy go już więcej jego miejsce. [10] »Jego synowie muszą zabiegać o przychylność ubogich, jego ręce muszą zwrócić jego bogactwo. [11] »Choć jego kości były pełne młodzieńczej siły, jednak wraz z nim spoczęła w prochu. [12] »Choć słodkie jest w jego ustach zło i chociaż chował je pod swoim językiem; [13] »Chociaż zachowywał je i nie opuszczał go, i zatrzymywał je pośrodku swojego podniebienia; [14] »To jednak jego chleb we wnętrznościach przemieniał się i stawał się żółcią żmii w jego wnętrzu. [15] »Połknął taki bogactwa i zwymiotował je; Bóg wyparł je z jego brzucha. [16] »Wessał jad żmii, zabił go język węża. [17] »Nie zobaczy już rzek, potoków, strumieni miodu i masła. [18] »Musi oddać swój zysk, a nawet nie przełknął go; i nie nacieszy się wartością swego wynagrodzenia. [19] »Bo gnębił i opuszczał w potrzebie ubogich, przemocą zagrabił dom, którego nie zbudował. [20] »Bo nie znał umiaru w swoim wnętrzu, nie dał ujść temu, czego pragnął. [21] »Nic nie pozostało z jego posiłku, dlatego też nie ostoi się jego mienie. [22] »W obfitości jego dostatku spadło na niego utrapienie. Cała siła nieszczęścia przychodzi do niego. [23] »Gdy będzie miał czym napełnić swój brzuch, Bóg ześle na niego zapalczywość swojego gniewu, i ześle go na niego i w jego wnętrzności. [24] »Gdy będzie uciekał przed żelazną bronią, przeszyje go strzała z  łuku spiżowego. [25] »Wyciągnie ją i wyjdzie mu z pleców także grot pokryty jego żółcią – i przyjdzie na niego zgroza. [26] »Całkowita ciemność jest zaczajona, aby skryć jego skarby. Pożre go ogień przez nikogo nie wzniecony, pochłonie to, co pozostawione w jego namiocie. [27] »Niebiosa odsłonią jego nieprawość, a ziemia powstanie przeciwko niemu. [28] »Porwie zasoby jego domu, rozpłyną się w dniu Jego gniewu. [29] »Taki dział człowieka niegodziwego jest od Boga i dziedzictwo zapowiedziane mu przez Boga.