BibliePolskie.pl

Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń

Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii

[1] »Człowiek, zrodzony przez kobietę – krótkie jego dni i pełne niepokoju; [2] »Wyrasta jak kwiat i jak kwiat zostaje odcięty, a przemija jak cień i się nie ostaje. [3] »Tak! Nad takim otwierasz swoje oczy i wzywasz mnie przed siebie na sąd. [4] »Kto da czyste ze skalanego? Ani jeden. [5] »Ponieważ jego dni są ustalone, liczba jego miesięcy jest u Ciebie; wyznaczyłeś mu kres, którego nie może przekroczyć. [6] »Odwróć od niego swój wzrok, a ustanie, aż będzie zadowolony jak najemnik przy końcu swojego dnia. [7] »Bo o ile dla drzewa jest nadzieja – jeśli zostaje ścięte, wtedy ponownie odrasta, a jego pęd nie przestaje rosnąć . [8] »Jeśli zestarzeje się jego korzeń w ziemi, a jego pień umrze w prochu; [9] »To od kiedy poczuje wodę, rozwija pączki i wypuszcza pędy jak sadzonka. [10] »Ale gdy mężczyzna umiera i marnieje, a gdy wydaje ostatnie tchnienie, to gdzie jest ten człowiek? [11] »Jak znikają wody z morza, a rzeka opada i staje się sucha, [12] »Tak człowiek – legł i już nie wstanie, aż nie będzie niebios, nie ocknie się i nie zostanie obudzony ze swojego snu. [13] »Obyś tak uczynił – ukrył mnie w Szeolu i schował, aż Twój gniew się odwróci, wyznaczył mi kres i wspomniał o mnie. [14] »Jeśli mężczyzna umrze, czy ponownie zostanie ożywiony? Przez wszystkie dni mojej służby będę oczekiwał, aż nadejdzie moja zmiana. [15] »Zawołasz, a ja Ci odpowiem; zatęsknisz za dziełem swoich rąk. [16] »Tak! Teraz liczysz moje kroki. Czy nie strzeżesz mojego grzechu? [17] »Moja nieprawość jest zapieczętowana w sakiewce, zabezpieczyłeś ją ze względu na moją winę. [18] »Lecz jak góra obsuwająca się zapada, a skała przesuwana jest ze swojego miejsca, [19] »Jak kamienie przełamują wody, a potok spłukuje proch ziemi, tak Ty niweczysz nadzieję człowieka. [20] »Pokonujesz go na zawsze i on odchodzi; zmieniasz jego oblicze i go odprawiasz. [21] »Jego synowie są szanowani, lecz on o tym nie wie; jeśli są w pogardzie, to nie dostrzega tego. [22] »Tylko nad nim boleje jego własne ciało, a jego dusza nad nim płacze.