Teksty » Ks. Eugeniusz Dąbrowski - Nowy Testament z greckiego » Ewangelia Marka » Rozdział 15
«  Ewangelia Marka 14 Ewangelia Marka 15 Ewangelia Marka 16  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »I zaraz z rana najwyżsi kapłani po naradzie wraz ze starszymi, uczonymi w Piśmie i całym trybunałem, związawszy Jezusa, powiedli i wydali Piłatowi. [2] »I zapytał go Piłat: Czyś ty jest król żydowski? A on odpowiedział: Sam mówisz. [3] »I oskarżali go przedniejsi kapłani o wiele rzeczy. [4] »Piłat więc ponownie pytał go mówiąc: Nic nie odpowiadasz? Patrz, o jak wiele rzeczy cię obwiniają. [5] »A Jezus nic na to nie odpowiedział, tak że się Piłat dziwił. [6] »A na święto zwykł był wypuszczać im jednego więźnia, któregokolwiek zażądali. [7] »A był jeden zwany Barabaszem, uwięziony wraz ze wszystkimi buntownikami, którzy podczas zamieszek dopuścili się zabójstwa. [8] »I gdy przystąpił tłum, począł się domagać tego, co im zwykle czynił. [9] »Piłat tedy odpowiedział im: Chcecie, wypuszczę wam króla żydowskiego? [10] »Wiedział bowiem, że najwyżsi kapłani wydali go z zawiści. [11] »Ale przedniejsi kapłani podburzali tłum, aby im raczej wypuścił Barabasza. [12] »A Piłat, odpowiadając ponownie, rzekł im: Cóż więc mam uczynić z tym, którego zwiecie królem żydowskim? [13] »A oni znowu zawołali: Ukrzyżuj go! [14] »Piłat tedy rzekł do nich: Cóż więc złego uczynił? Lecz oni tym bardziej krzyczeli: Ukrzyżuj go! [15] »Piłat zatem, chcąc zadośćuczynić ludowi, wypuścił im Barabasza, a ubiczowanego Jezusa wydał, aby był ukrzyżowany. [16] »A żołnierze wprowadzili go na dziedziniec, to jest do pretorium. I zwołali całą kohortę. [17] »A przyodziawszy go w purpurę, upletli koronę z ciernia i włożyli na niego. [18] »I poczęli pozdrawiać go: Witaj, królu żydowski! [19] »A bili go po głowie trzciną, pluli na niego, i klękając, składali mu pokłony. [20] »A kiedy mieli dość naigrawań, zdjęli z niego purpurę, przyoblekli go w jego własne szaty i wyprowadzili, aby go ukrzyżować. [21] »I przymuszają przechodzącego obok, niejakiego Szymona Cyrenejczyka, idącego z pola, ojca Aleksandra i Rufa, aby niósł krzyż jego. [22] »I prowadzą go na miejsce Golgota, co oznacza miejsce Trupiej Głowy. [23] »I podawali mu wino zmieszane z mirrą, ale nie przyjął. [24] »I krzyżują go, a potem rozdzielają szaty jego, rzucając o nie losy, co kto ma wziąć. [25] »A była godzina trzecia, gdy go ukrzyżowali. [26] »Był też i tytuł winy jego napisany: Król żydowski. [27] »Ukrzyżowali też z nim dwóch łotrów, jednego po prawicy, a drugiego po lewicy. [28] »[I wypełniło się Pismo, które mówi: I do złoczyńców był zaliczony.[29] »A przechodzący mimo bluźnili mu, potrząsając głowami i mówiąc: Hej, ty, co burzysz świątynię i budujesz ją w ciągu trzech dni, [30] »ratuj siebie samego, zstępując z krzyża. [31] »Podobnie i przedniejsi kapłani z uczonymi w Piśmie szydzili, mówiąc jeden do drugiego: Innych ocalił, a sam siebie ocalić nie może. [32] »Chrystus, król izraelski, niechże teraz zstąpi z krzyża, abyśmy zobaczyli i uwierzyli. Lżyli go także i ci, co z nim ukrzyżowani byli. [33] »A gdy nadeszła godzina szósta, całą ziemię zaległy ciemności aż do godziny dziewiątej. [34] »I o godzinie dziewiątej Jezus zawołał głosem wielkim: Eloi, Eloi, lama sabachthani, co znaczy: Boże mój, Boże mój, czemuś mię opuścił? [35] »Usłyszawszy to niektórzy ze stojących tam, mówili: Oto Eliasza wzywa. [36] »A ktoś, przybiegłszy i napełniwszy gąbkę octem, włożył ją na trzcinę i chciał mu dać pić, mówiąc: Poczekajcie, zobaczymy, czy przybędzie Eliasz, aby go zdjąć. [37] »Jezus zaś zawoławszy głosem wielkim, oddał ducha. [38] »I rozdarła się na dwoje zasłona świątyni, od góry aż do dołu. [39] »A setnik, który stał naprzeciw, ujrzawszy, że tak oddał ducha, rzekł: Niezawodnie, człowiek ten był Synem Bożym. [40] »A były tam i niewiasty przypatrujące się z daleka, między którymi była i Maria Magdalena i Maria, matka Jakuba Mniejszego i Józefa, i Salome. [41] »One to, kiedy był w Galilei, szły za nim i usługiwały mu. I wiele innych, które razem z nim przybyły do Jerozolimy. [42] »A gdy już nadszedł wieczór (albowiem był to dzień Przygotowania, który jest przed szabatem), [43] »przyszedł Józef z Arymatei, senator dostojny, oczekujący także Królestwa Bożego, odważnie wszedł do Piłata i prosił o ciało Jezusa. [44] »A Piłat powątpiewał, czy już umarł. I zawoławszy setnika, zapytał go, czy już umarł? [45] »A upewniony przez setnika, darował ciało Józefowi. [46] »Ten, kupiwszy prześcieradło i zdjąwszy Jezusa, owinął go prześcieradłem i złożył w grobowcu, który był wykuty w skale. I zatoczył kamień przed wejściem do grobowca. [47] »A Maria Magdalena i Maria Józefowa patrzyły, gdzie go położono. 
«  Ewangelia Marka 14 Ewangelia Marka 15 Ewangelia Marka 16  »


 Opis prezentowanego tekstu: Pismo Święte Nowego Testamentu,wstęp, nowy przekład z języka greckiego, komentarz przez ks. Eugeniusza Dąbrowskiego - doktora świętej teologii; doktora nauk biblijnych. Księgarnia św. Wojciecha. Poznań Warszawa Lublin. Wydanie pierwsze. 858 s. : il., mapy ; 16 cm. Druk: Bydgoszcz : Druk. RSW "Prasa". Druk ukończono we październiku 1961 r. Tekst zamieszczony za zgodą Wydawnictwa Święty Wojciech [zgoda z dn. 2017.03.17]. Opracowanie tekstu: BibliePolskie.pl