«  Ekumeniczny Przekład Przyjaciół [2012]Biblia Impulsy [2016]  »

Przekład Filologiczny NT
Tłumaczenie z Bizantyjskiego Tekstu Większościowego

Stary Test. 1Moj2Moj3Moj4Moj5MojJozSędRut1Sam2Sam1Krl2Krl1Krn2KrnEzdNehEstHioPsaPrzKohPnPIzaJerLamEzeDanOzeJoeAmAbdJonMicNahHabSofAggZacMal
Nowy Test. MatMarŁukJanDzARzym1Kor2KorGalEfeFlpKol1Tes2Tes1Tym2TymTytFlmHebJak1Pio2Pio1Jan2Jan3JanJudApok
Inne 1Mach2MachMdrSyrTobJdtBar  

Strona o przekładzie

Próbka przekładu

Różnice między Byz a TR [1]

Oznaczenia w tekście

Przykład ze Słownika Stronga [2]

Zapowiedź pełnego wydania 2018-12

Wstępna data ukazania się "Przekładu Filologicznego Nowego Testamentu" była podana na koniec 2016 r. Niestety projekt nie zakończył się w tym czasie i wciąż dużo zostało do tłumaczenia.

Tłumaczenie

Marcin Garbulski

Podstawa tłumaczenia

Bizantyjski Tekst Większościowy (The New Testament in the Original Greek: Byzantine Textform 2005)

Fragmenty przekładu

Mateusza 7:1-29 [1] Nie sądźcie, abyście nie byli osądzeni. [2] Jakim bowiem sądem sądzicie, (takim) będziecie osądzeni, i jaką miarą mierzycie, (taką) będzie wam odmierzone. [3] A czemu widzisz źdźbło w oku brata swego, a w swoim oku belki nie dostrzegasz? [4] Albo jak powiesz bratu swojemu: Pozwól, niech wyrzucę źdźbło z oka twego, a oto belka (jest) w oku twoim? [5] Hipokryto, wyrzuć przede wszystkim belkę z oka swojego, a wtedy przejrzysz, (aby) wyrzucić źdźbło z oka brata... [całość] [3]

Ewangelia Mateusza 9:16-17 [16] Przecież nikt (nie) nakłada naszywki (z) kawałka surowej tkaniny na starą szatę wierzchnią, bowiem (to) jej uzupełnienie zrywa się z szaty wierzchniej, a rozdarcie staje się gorsze. [17] Ani nie wrzuca się młodego wina w stare skórzane bukłaki. Bo inaczej skórzane bukłaki się roztrzaskują i wino się wylewa, a skórzane bukłaki się niszczą. Ale wrzuca się młode wino w nowe skórzane bukłaki, a obydwa się zachowują.

Więcej o przekładzie

Harmonogram powstawania przekładu

Prace rozpoczęły się we wrześniu 2013 roku.[...] Pierwsze miesiące poświęcono na wypracowanie wytycznych i priorytetów. W marcu 2014 roku zakończono prace nad tłumaczeniem Ewangelii wg Mateusza. Pod koniec maja zakończono prace nad tłumaczeniem Ewangelii wg Marka, a także prace, związane z nadpisaniem Ewangelii Mateusza notacją Stronga. Ewangelie mają zostać przetłumaczone do sierpnia 2014 roku. Cały Nowy Testament ma być przetłumaczony do września 2015 roku. Światło dzienne ujrzy prawdopodobnie dopiero na początku 2016 roku, gdy zostaną dokończone prace redakcyjne i korektorskie. Planujemy, że do maja 2016 roku Przekład pojawi się w księgarniach.

Wstępna (robocza) wersja listu intencyjnego tłumacza

Polskojęzyczni chrześcijanie, zakochani w Słowie Bożym, spotykają się z wieloma przekładami Pisma Świętego. Czy istnieje rzeczywista potrzeba powstania kolejnego tłumaczenia? Przyjęło się obecnie tłumaczyć Biblię Nowego Testamentu z tekstu większościowego, opracowanego przez Westcotta i Horta, z poprawkami, naniesionymi przez zespół, pracujący pod przewodnictwem K. Alanda (oznaczenie: NA). Ten tekst większościowy opracowano głównie w oparciu o kodeksy zachodnie, tj. egipskie (aleksandryjskie). Jednak waga kodeksów wschodnich (bizantyjskich) jest dużo wyższa i to właśnie one stanowiły podstawę wszelkich tłumaczeń, jakie powstawały w Kościele aż do XIX wieku (Biblia Króla Jakuba, Biblia Gdańska, Wulgata). Westcott i Hort opierali się głównie na dwóch kodeksach zachodnich – Watykańskim i Synajskim. Znawca manuskryptów, prof. John Wilhelm Burgon, w książce “The Revision Revised” ocenił manuskrypty egipskie, a w szczególności Kodeks Watykański [B] i Synajski [alef], jako „skandalicznie zniekształcone i najbardziej okaleczone, które w wyniku jakiegoś procesu stały się depozytariuszami największej ilości sfabrykowanych treści, błędów i celowych przekręceń świętego tekstu (…) Dziwi zatem przesadny podziw Westcotta i Horta dla tych dwu dokumentów, które nie są nawet starsze od kodeksów wschodnich” . Dziś w j. polskim mamy jedynie dwa przekłady, opierające się na manuskryptach bizantyjskich, mianowicie Biblię Gdańską oraz Biblię Brzeską. Pozostałe tłumaczenia bazują na większości aleksandryjskiej, czyli na uzupełnionym przez Alanda tekście Westcotta i Horta. Stephanus (jego prawdziwe nazwisko: Robert Estienne) bazował na tekście większości bizantyjskiej, wydanej przez Erazma z Roterdamu w 1516 r., do której wprowadził kilka niewielkich korekt w oparciu o 15 innych kodeksów. Wydana przez niego wersja tekstu greckiego nazwana została Textus Receptus (czyli: Tekst Przyjęty). W istocie tekst ten, wydany w 1550 roku, został przyjęty "przez wszystkich" i najprawdopodobniej na nim bazowali autorzy wszystkich przekładów średniowiecznych. Niewielkie (kosmetyczne) poprawki wprowadzili do niego Theodore Beza i bracia Elzevir. Warto przy okazji nadmienić, że Stephanus jest autorem obecnego podziału NT na rozdziały i wersety (podziału Starego Testamentu dokonali już wcześniej masoreci). Pracę nad Textus Receptus wznowił dr Fryderyk Scrivener z Angielskiej Komisji Rewizyjnej. Scrivener porównał tłumaczenie Biblii Króla Jakuba (King James Version) z Textus Receptus [dalej TR] Stephanusa i zauważył, że w niektórych miejscach ten angielski przekład nie wynika bezpośrednio z Textus Receptus, co było dla Scrivenera dowodem na to, że tłumacze KJV z 1611 roku nie opierali się na bezpośrednim TR Stephanusa, ale na jakiejś jego modyfikacji. Scrivener wierzył, że prawowierna jest właśnie owa "modyfikacja", którą postanowił odtworzyć. W tych miejscach, w których KJV odbiegało od TR, odpowiednio zmodyfikował TR, ale w oparciu o dostępne kodeksy bizantyjskie. W ten sposób powstał Textus Receptus Scrivenera, będący próbą odtworzenia tekstu większości bizantyjskiej, z której korzystali tłumacze KJV z początku XVII wieku. Prace nad większością bizantyjską trwały i trwają nadal, a ich najnowszą wersją jest Bizantyjski Tekst Większościowy z 2005 roku (The New Testament in the Original Greek: Byzantine Textform 2005), znany także jako Majority i w większości opracowań naukowych oznaczany jako Byz. Tekst ten skompilowały dwie osoby: Maurice A. Robinson oraz William G. Pierpont. Stworzyli go w oparciu o aparat krytyczny Sodensa. Byz jednak niewiele różni się od TR Stephanusa i Scrivenera, co daje poczucie prawie że pełnej harmonii pomiędzy zachowanymi do dziś kodeksami wschodnimi. Takowej harmonii nie widać jednak przy zestawieniu manuskryptów wschodnich z Kodeksem Watykańskim i Synajskim, co świadczy przeciwko tym ostatnim. Pierwszą zatem przesłanką za powstaniem nowego tłumaczenia jest zarzucenie podziwu dla kodeksów zachodnich i stworzenie przekładu w oparciu o kodeksy wschodnie. Wiele osób pyta nas, dlaczego nie bazujemy na Textus Receptus, skoro chcemy dokonać przekładu w oparciu o kodeksy wschodnie. Istniało kilka wydań TR, różniących się między sobą. Powstawały one na przestrzeni XVI i XVII wieku. Nie świadczy to przeciw TR, bo mamy wielki szacunek do tego tekstu... [zobacz całość]

Kalendarium przekładu

2018-12Wstępna data ukazania się "Przekładu Filologicznego Nowego Testamentu" była podana na koniec 2016 r. Niestety projekt nie zakończył się w tym czasie i wciąż dużo zostało do tłumaczenia.
Linia daty Zapowiedź wydania

Powiązany artykuł

Linki


Przypisy

  • 1. ⇧ Przykład kolizji z TR + przypis. W tłumaczeniu uwzględniono kolizje między Textus Receptus, a większością bizantyjską, ale tylko tam, gdzie te różnice mają wpływ na polskie tłumaczenie: (1) gdy w Byz pojawia się słowo, którego brak w TR; (2) gdy w Byz nie pojawia się słowo, występujące w TR; (3) gdy w Byz użyto innego słowa, niż w TR. Pominięto tym samym nieistotne różnice, nie wpływające na polskie tłumaczenie, a szczególnie: (1) różnice pomiędzy Byz a TR w zapisie słowa greckiego; (2) różnice w wariantach gramatycznych danego słowa, które nie wprowadzają zmian w polskim tłumaczeniu; (3) pominięcia nieprzetłumaczalnych rodzajników. Kolizje oznaczono na dwa sposoby: (1) poprzez notację Stronga nad słowami (patrz: tabela symboli i skrótów); (2) w przypisach. W tym ostatnim przypadku przypis podaje tłumaczenie, wynikające z TR.
  • 2. ⇧ Przykład ze Słownika Stronga z konkordancją (który będzie znajdował się za ostatnią księgą Nowego Testamentu). Czytelnik pod odpowiednim numerem zobaczy greckie słowo i jego wymowę, przyjęte tłumaczenie tego słowa w naszym przekładzie (PF), jego bogactwo znaczeniowe (G), a także wszystkie jego wystąpienia w NT (K).
  • 3. ⇧ Społeczność Chrześcijan w Świętochłowicach
 

Zostaw komentarz

Komentarz: 


Podpis:     
Przepisz kod: 
 


Nadesłane komentarze

  • ~Łukasz1 mies. 28 dni temu [Wtorek, 17 października, g.14:01]
  • Wygląda na to, że ten przekład ma nową stronę pod adresem http://berea.edu.pl/nowy-testament [Odpowiedz]
  • [~BP] Bardzo dziękuję za tę istotną informację. Linki w opisie przekładu zaktualizowane.